Ik ga naar bed wanneer ik wil

Peter Kristoffersen, 56 jaar oud. Vanaf zijn geboorte spastisch, woonachtig in het Munkehatten verpleeghuis in Odense.

Toen ik afgelopen zomer naar Munkehatten verhuisde, nam ik mijn oude bed mee. Het was een gewoon bed. Ik kon er niet zelf uitkomen, zodat ik wachten moest tot het personeel tijd had om mij te helpen. Dat was een hele tegenvaller. Ik houd er namelijk van, vroeg op te staan.
Toen het personeel me voorstelde, een nieuw bed te nemen was ik daar niet erg blij mee. Maar ik stemde erin toe om het voor een korte tijd te proberen. In het begin was het een beetje moeilijk, het bed onder controle te krijgen, maar al na een paar dagen lukte het mij om’s morgens geheel op eigen kracht op te staan. Toen het personeel kwam om mij uit bed te halen, konden ze me niet vinden. Dat was grappig.
Nu kan ik door tegen het dressoir en het kozijn aan te leunen zonder enige hulp naar mijn badkamer komen. Ik kleed me aan en maak me helemaal gereed, voordat ik de bel indruk. Dan brengen de verzorgers mij mijn rolstoel en kan ik mijn brood met jam gaan halen.
Ik ben erg blij met het bed, omdat ik niet langer meer hoef te wachten. In de avond maken de zorgverleners mij klaar voor de nacht en daarna ga ik naar bed wanneer ik wil.

9 interessante praktijkgevallen met RotoBed® volautomatisch