Dementie innovatie

We zingen iedere dag

Dementie en innovatie: Birthe Pedersen, Supervisor in de technologie en werkomgeving in verpleeghuis Olive Garden te Kolding.

Toen ik het RotoBed® halfautomatisch zag was mijn enige gedachte: Else. Het was zo pijnlijk voor haar om op te staan en naar bed te gaan. Ze heeft een zeer pijnlijke schouder, en onze trok haar uit bed veroorzaakte veel pijn. Haar benen zijn zo gezwollen dat ze deze niet zelf in bed kan krijgen en een lift was ongeveer noodzakelijk. Het RotoBed® halfautomatisch heeft precies de juiste hoogte om eenvoudig in de stoelst and te gaan zitten en de afstandsbediening doet de rest.

Het is verbazingwekkend wat het bed voor zowel Else als ons heeft gedaan. Else lijdt aan dementie en was erg boos en gefrustreerd als ze in de ochtend moest worden geholpen. Maar het was nodig omdat ze suikerziekte heeft en na het krijgen van insuline het nodig is om op te staan en te gaan eten. Ze verzette altjd heel heftig, en daarom moesten we met twee of drie personen haar helpen op te staan.

Het maakt een groot verschil voor de zorg van Else in de ochtends en avond. Eerder vereiste het drie helpers voor 30 tot 45 minuten, omdat ze zich zo sterk verzette. Nu neemt het geheel slechts 10 minuten in beslag inclusief het aantrekken van steunkousen, crème op de benen, etc. en is één verzorger genoeg. Het
is nu echt zo simpel.

In het begin waren mijn collega’s sceptisch en keek naar het bed als een vreemde vijand. Maar zodra ze het ervaren hadden vonden ze het onmiddellijk geweldig. Het gaat nu veel rustiger en eenvoudiger nu dat één helper alleen is met Else. Ze zingt en glimlacht als we haar ’s nachts in bed helpen. En we zingen ook.

9 interessante praktijkgevallen met RotoBed® halfautomatisch

RotoBed Dementie

Ik had echt geen zin om op te staan

Else Lauritzen, 78 jaar oud. Woont bij verpleeghuis Olive Garden te Kolding. Lijdt aan dementie. Is gedeeltelijk verlamd na een beroerte en heeft ernstige pijn in de schouder.

Else: Dit bed hier? Ha, ik denk dat net zo veel onzin is als alle andere onzin. Ik denk dat Birthe gelukkiger is dan ik ben.

Birthe:  Ach ja, je bent er ook blij mee. Je zingt wanneer we je benen in bed tillen met het bed.

Else: Ja, het is leuk om een ritje te maken. Ik wil graag een echt achtbaan rit tot aan het plafond, maar je laat dat krijg ik niet!

Birthe: Nee, dat is niet echt mogelijk. Maar het is ook goed dat je schouder nu niet gekwetst word. En maar een persoon u hoeft te helpen.

Else: Nou, ik kan niet begrijpen waarom drie personen nodig zijn om mij in bed tehelpen. Ik ben niet dikker dan andere mensen.

Birthe: Nee, Else, maar je was niet echt coöperatief.

Else: Oh, dat is wat je bedoeld. Dat herinner ik me. Ik had echt geen zin om op te staan.

Birthe: En nu heeft u wel zin. Daarom is slechts één helper nodig..

Else: Ja, dat is geweldig! En het zou mooi zijn als ik die laatste ook kwijt kon raken. Dat zou gewoon leuk zijn. Maar ik denk dat ik dan niet uit bed zou kunnen komen. Toch?